Emigreren | Curaçao

Dat chronisch ziek zijn een grote impact kan hebben op een mensenleven dacht ik wel te begrijpen toen ze me 10 jaar geleden vertelden dat ik de rest van mijn leven deze ziekte bij me zou dragen. Achteraf had ik geen flauw benul. Ik sprak veel met lotgenoten in het begin van mijn ziekte en hoorde soms de meest extreme dingen die ze deden om zich maar beter te voelen. Nooit gedacht dat ik zelf misschien nog wel verder zou gaan…

Veel mensen en vooral mensen die mij goed kennen weten hoeveel impact deze ziekte op mijn dagelijks leven heeft. Wat ik allemaal gedaan heb om me beter te voelen, dat niks geholpen heeft en dat er geen nieuwe opties meer zijn. Een vakantie op Curaçao in het najaar van 2016 deed me zoveel beter voelen dat ik begin van dit jaar opnieuw ben gegaan. Zou dit dan mijn uitkomst zijn? Ik bracht er dit jaar twee maanden door en het verschil is opnieuw zo énorm groot. Het leven geeft geen garanties maar dit kan ik niet negeren. Ik kan daar weer proeven van het leven en eraan meedoen. Dit klinkt allemaal wel heel zoetsappig maar ik kan het niet anders omschrijven. Gewoon voor ieder ander maar voor mij een wereld die open gaat. Een wereld waarvan ik verwachtte dat die voor mij nooit meer zou bestaan. Een wereld waarvoor ik het over heb om 8000 kilometer van mijn familie en vrienden verwijderd te zijn.

*Gezondheid & Co publiceerde een verhaal over mijn emigratie waarna ook het Antilliaans Dagblad volgde.

Ik ben van plan 31 augustus 2017 te vertrekken.

 

{"animation":"smooth","circlewidth":"0.1","backgroundwidth":"1.2","backgroundcolor":"#ffffff","is_days":"1","daysbackgroundcolor":"#e3be32","is_hours":"1","hoursbackgroundcolor":"#36b0e3","is_minutes":"1","minutesbackgroundcolor":"#75bf44","is_seconds":"1","secondsbackgroundcolor":"#66c5af","days_text":"Days","hours_text":"Hours","minutes_text":"Minutes","seconds_text":"Seconds"}