2019,  Bogota,  Colombia

Space mountain piloot

Er is ‘alweer’ een week voorbij. Dit voelt trouwens helemaal niet zo. Elke week lijkt wel een maand te duren. Ze zijn er geweldig in geslaagd alle mogelijke tijd ook daadwerkelijk te benutten. Soms vind ik dat daadwerkelijk knap, soms heb ik daar even een semi-klaagzang over gehouden. Na vorige week (maandag 29 juli) beenmergpunctie + injecties en infuus met stamcellen denk je dat ze misschien bedenken je een ochtendje vrij te geven. Nee hoor… we gaan dóór! Hoppa.

Vraag me niet hoe ik het gedaan heb maar om 08:15 zaten we alweer gedoucht en wel samen met een verpleegster van de kliniek in de taxi richting een andere kliniek. Bijna drie kwartier verderop. Op naar ‘Camara hiper barica’. Een hoge druk tunnel waar ik vijf keer een uur in mag. Dit zou mijn zuurstof gehalte in mijn cellen/het bloed goed moeten doen. Natuurlijk zodat de stamcellen tot hun beste recht (gaan) komen. Ik noem het apparaat: Space Mountain. Het voelt tijdens het starten van het ding als een stijgend vliegtuig alleen loopt de druk hoger op. Eenmaal op de juiste druk kan je een uurtje slapen (tenminste dat suggereert de folder, haha), zo af en toe uit de mini raampjes kijken of gewoon plafond staren. Je hebt het hele uur lang een zuurstof masker op waar je door adem haalt. Na het uur laten ze Space Mountain leeglopen door kleine draai knopjes open te zetten. De lucht vliegt weg en het ding zakt weer terug in zijn oude vorm. Dat voelt weer net als in een vliegtuig maar dan tijdens de landing. Ik ben erg blij dat het maar een uur is want dan zijn mijn dagdromen wel zo’n beetje op. Ik heb de eerste keer volgens mij serieus geslapen want ik was zo moe van de vorige dag en de taxirit van in totaal 1,5 uur op een heup/zij die bont en blauw is. Vreselijk.

Die beenmergpunctie kreeg wat een naar blauw staartje. De punctie zelf is heel goed gegaan ook het infuus en de injecties maar ik ben heel erg blauw geworden en de plek van de punctie bleef onwijs pijn doen. Nou ben ik niet de dikste en zit/lig ik ook direct op deze plek. Dat helpt allemaal niet mee. Van maandag t/m woensdag heb ik zeker niet meer dan 3 uurtjes per nacht geslapen. Elke kleine draai of beweging deed zoveel pijn. Op woensdag kreeg ik daar direct infuus met extra pijnstillers voor die ze de rest van de week aan mij zijn blijven geven. Plus medicijnen voor de nacht. Ze probeerden het ook nog te verlichten met massage, een warmte apparaat en op vrijdag nog een klein apparaatje dat schokjes afgeeft. Uiteindelijk is er zelfs nog een infuus met 100mg prednison tegenaan gegooid. Puur zodat de pijn zou zakken en ik zou kunnen slapen. Deze kliniek heeft in hun zorg voor mij nog geen seconde tekort geschoten wat mij betreft. Alleen deze week leek de vele moeite maar niet/amper te lonen. Op vrijdagavond kreeg ik zelfs nog lichte koorts en was ik echt dood en doodop. Dagen doorkomen als je moe bent en veel pijn hebt is pittig maar als ze ook nog vol staan met afspraken helemaal. Ook ga je van de taal die je toch al niet verstond nog veel minder verstaan en heb ik me maar mee laten nemen door de tijd en het personeel. Standje automatische piloot. Space mountain automatische piloot.

De fysiotherapeut die op zaterdagochtend in het hotel kwam kijken belde met de kliniek en toen werd er besloten me het hele weekend vrij te geven. Om bij te slapen. Dat bleek uiteindelijk de beste oplossing. Zaterdag 12 uren geslapen, zondag iets minder maar ook echt nog lang. Vandaag was dan ook de eerste dag dat ik echt kon zeggen dat ik minder pijn had. Ik riep dat ik die beenmergpunctie liever overdoe dan de detox maar dat moet ik nu even dubbel overwegen hoor.

Het verhaal van afgelopen week is korter maar was niet minder pittig. Ik kreeg veel opmerkingen over de foto die hier boven staat. Dat het zo fijn is om te zien dat ik nog steeds kan glimlachen…
Ja, ondanks pijn, detox misselijkheid, vermoeidheid, taalbarrieres en nog meer is de kans dat je er de hele dag geen enkele glimlach vanaf krijgt wel heel erg klein. De domste kleine dingen worden grappig in dit soort situaties. Balspelletje spelen op de telefoon van de verpleegster. Wie het eerst ‘t level haalt. Elkaar beetje pesten. Lesje geven in het uitspreken van ‘Tineke. Dat schijnt nogal moeilijk te zijn in het Spaans. Einde-middag infuus met alleen maar personeel inplaats van patiënten aan een infuus (en ik). Lol om/met operatie kleding of iemand die telkens als ze langsloopt haar tong uitsteekt naar mij. Dit is natuurlijk echt geen eersterangs humor maar in klinieken wel. Tenminste vind ik. Dat vond ik ook tijdens mijn revalidatie periode in 2014. Ik vind het bijzonder hoe je een band opbouwt met mensen die relatief kort meemaakt en dat ondanks iedereen ziek is er eigenlijk best veel gelachen wordt. Ook iedereen van buitenaf deed goed zijn best met foto’s van huisdieren, gekke gezichten, spraakberichtjes of nonsens talk. Je hoeft dus niet moeilijk te doen om mijn dag een beetje leuker te maken.

De laatste paar dagen nu…
Aanstaande zondag vliegen eiland oma en ik terug naar Curaçao. Én ook al zijn ze lief voor me geweest qua tijd deze week. Vooral donderdag en vrijdag worden nog even extra stevig benut. Met o.a. nog een 3e ronde narcose. Zodat je ze niet al meteen vergeten bent voordat je in het vliegtuig terug stapt.

Ik ga snel slapen want Space Mountain stijgt morgen weer vroeg en voor de 4e keer op.

Liefs, Tineke

5 reacties

  • Avatar

    Anneke

    Haha, ja sorry schat, je schrijft het toch zo werkelijk, reëel, ala Tien op. En in mijn geval volg ik je op de centimeter. Behalve je Space Mountain, daar zijn we niet geweest. Nog effe doorbijten meis, volgende week om deze tijd lig je lekker in je eigen bedje, zonder allerlei personeel om je heen. Eigen ontbijtje, 13 graden warmer. Topper ben je💪👏😘😘😘

  • Avatar

    Tineke

    Knap hoor, je doet het toch maar en het zal geen vakantie zijn zo te lezen. Nu alleen nog hoorn dat alles niet voor niets is geweest en je weer fijn zondag terug kunt naar Curacao. Sterkte voor de komende pittige dagen en een goede vlucht weer terug naar je eigen eiland. 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *