La vie est belle…

Nog even een korte tekst vanuit de Caribische wind. Vanaf morgen zullen de lange broeken, sokken en jassen weer in trek zijn. Morgenochtend ‘onze’ tijd 10:15 vliegen eiland-oma en ik naar Bogotá. Voor de geïnteresseerden: in Bogotá is het 7 uur eerder dan in Nederland.

Persoonlijk vind ik de dagen voor een trip altijd lastiger dan als je eenmaal je koffers op die band gooit en incheckt hebt bij een sjaaltjes mevrouw. Misschien in mijn geval ietsje extra want ik moet altijd regelen dat er genoeg medicijnen zijn, papieren om ze daadwerkelijk mee te krijgen en in dit geval nog wat andere medische afspraken bevestigingen in het land van bestemming.

Vanaf vorige week dinsdag sloeg het om. Ineens werd ik nerveus. Ik sliep goed maar ben moe. Mijn hoofd is er niet bij. Ik heb een paar vrienden die belden om even te ventileren vriendenlijk gevraagd of ze deze week iemand anders willen kiezen. Ze mogen hun uren opschrijven en later bij me inhalen, heb ik beloofd. Ik kan het er niet bij hebben… Sorry. Ze zijn lief en snappen wat ik bedoel.

Nu inmiddels 1 dag voor vertrek ben ik nog steeds nerveus. Ik zag vanochtend iets van 30 nieuwe what’s app berichten, gemiste telefoontjes, 12 nieuwe op Instagram en nog een paar op Facebook. De liefde is hartverwarmend. Echt waar! Als ik mijn rust terug gevonden heb, waarschijnlijk morgen op het vliegveld of in het hotel, zal ik proberen te antwoorden. Voor nu leg ik even mijn telefoon en laptop weg. Na het schrijven van deze blog dan. Even kort afkoelen in ons zwembadje thuis, de laatste dingen inpakken en nog even langs een vriendin om een borrel te drinken. Even één glaasje.

Morgen gaat de wekker vroeg. Het enige wat ik zeker weet is dat we ingecheckt zijn, het hotel geboekt staat en als alles goed gaat maandag mijn eerste infuus is. Plus een afspraak met de arts.

Ondertussen zit ik te luisteren naar een rustig lied met de titel: La vie est belle. Het leven is mooi. Dit moet het worden… Het leven is mooi maar hopelijk wordt het nog véél mooier na dit avontuur.

Liefs,
Tineke

6 gedachten over “La vie est belle…”

  1. Avatar

    Van een naamgenootje, wens ik je morgen een goede vlucht. Ik hoop dat je een goede vlucht hebt en maandag je eerste infuus. Probeer (deed ik altijd voor een behandeling of operatie) op het moment dat je het ziekenhuis in stapt, de zorgen in de handen van de arts te leggen. Geef je er aan over en hier duim ik dat het gaat werken en helpen jouw behandeling.
    Succes en sterkte 🍀

  2. Avatar

    Als je dit leest ben je in Bogotá. De hectiek van de reis is achter de rug. Heel veel kracht gewenst voor de komende tijd. Ik hoop dat er straks een Tineke 2.0 terug komt. Toi toi toi! ❤

  3. Avatar

    Lieve Tineke,

    Ik weet niet precies wat je staat te wachten maar ik hoop dat het je brengt waar je op hoopt en dat je lekker van het eilandleven kunt gaan genieten. Ik blijf je volgen . Heel veel succes. Xxx

Geef een reactie