(T)huis

Na 3 maanden in Schelpwijk gewoond te hebben met een huisgenootje ben ik vorig week verhuisd richting de oostkant van het eiland. Ik had eerst bedacht langer met een huisgenoot te blijven wonen maar na 5 jaar een eigen huis gehad te hebben moest dit wel enorm wennen. Je kan het niet écht je eigen plek maken en onbewust houd je toch meer rekening met de ander. Ik kreeg er een beetje het studenten gevoel bij. Werd ik niet heel erg blij van. Ik ben dus al vrij snel om me heen gaan kijken naar een leuk en betaalbaar plekje voor mezelf. Als ik hier wil blijven wonen wil ik toch echt een eigen plek, waar ik me thuis voel en als ik me slechter voel lekker tot rust kan komen. En zo lang heb ik niet hoeven zoeken…

Door een gouden tip van een lieve vrouw die ik inmiddels een tijdje ken kwam ik bij een huisje wat ik zelf niet op mijn lijstje had staan maar ik vertrouw haar oordeel en kijken kan natuurlijk altijd. Ik appte de eigenaar of ik het huisje nog kon komen bekijken en dit kon nog. Een paar dagen later was ik onderweg naar het huisje. Ik had natuurlijk wel bekeken of het in mijn budget zou passen en of de locatie qua afstanden naar supermarkt etc. een beetje handig ligt. Over dit laatste was ik nog aan het twijfelen. Ik parkeerde de auto en liep de heuvel op richting het huis. Eenmaal boven draaide ik me even om en was eigenlijk meteen verkocht. Wat een uitzicht! Het plattelandsmeisje in mij werd hier stiekem toch wel heel erg gelukkig van. Plus er waait bijna constant een heerlijke wind. Super fijn in dit klimaat! Wat mij betreft had er een koepeltentje gestaan Met dit uitzicht kan ik overal (in) wonen.

Ook de binnenkant was keurig hoor! Niet groot maar perfect voor mij. Ik was om. Ook de eigenaren vonden het goed als ik het huisje zou komen huren. Alleen zat ik nog aan een contract vast tot begin december (het was nog maar half september). Dit was geen probleem want het zou eerst tot eind dit jaar aan iemand anders verhuurd worden. Tot ik onverwachts een appje kreeg of ik eventueel ook per eind november wilde komen? Jaaaa héél graag!

Na mijn korte bezoek aan NL was het dagen tellen. Ik had er zoveel zin in. Begin vorige week ging ik sleutels halen. Ik was alweer vergeten hoe mooi deze plek in het echt is. Ik ben er in korte tijd heel erg verliefd op geworden. Het verhuizen was fysiek wel even heel erg druk. Mijn huisgenoot en ik hadden natuurlijk ook nog het oude huis wat schoon opgeleverd moest worden. En je wil je nieuwe plek toch ook even schoonmaken, opruimen en inrichten. Dat gaat dubbelop.

Inmiddels is het opgeruimd en heb ik met wat spullen die ik gehouden en meegenomen heb het weer een beetje aangekleed. Wat doen een paar eigen spullen en foto’s dan veel. Toen merkte ik pas hoe erg ik dat gemist had. Het gevoel ergens thuis te komen. Dan voelde Schelpwijk achteraf echt als een overbruggingsplek. Als ik nu naar dit appartementje rijd en voor het hek sta te wachten tot ik terrein op kan voelt het echt als thuis komen. Ik vind de rust heerlijk en élke dag dit uitzicht is geweldig! Het mag dan niet direct bij de stad of het strand liggen maar ik vind dat het hélémaal waard. Ik ben om, maar dat was ik al vanaf het eerste moment.

Liefs, Tineke

4 gedachten over “(T)huis”

  1. Wat een fijn blog! Na 10x ik ben verliefd en ik ben helemaal om, geloof ik dat je dat het ook echt bent. 😂 Zo super om te lezen hoe blij je bent en dat je nu ook een plek hebt gevonden die voelt als thuiskomen. Het ziet er dan ook prachtig uit. Niet alleen het uitzicht (wat in het echt vast nog mooier is dan op de foto), maar ook de binnenkant. Heel veel geluk op je nieuwe stekje! 😘

Geef een reactie